مخصوصا تو ایران که کسی نمیدونه موسیقی چیه.متاسفانه موسیقی به اصطلاح پاپ درک موسیقی رو خراب کرده.

 همچنین همکاری واقعا صمیمانه وزارت فرهنگ و ارشاد با موسیقی ایران درمجوز دادن..............

موسیقی پینک فلوید موسیقی غریبی هست.موفق باشید.

اندوه

بوی خوش اندوه طویلی بر زمین میگسترد

حلقه های دود برمیخیزند و در اسمان سربی در هم می امیزند

مردی خوابیده و خواب کشتزاران سبز و رود ها را میبینند

اما در بامداد بی هیچ دلیل برای برخاستن بیدار میشود

او مونس خاطره یک بهشت گم شده است

دقیقا نمیداند در جوانی اش بوده یا در رویا

تا ابد به دنیای گذشته زنجیر شده

این کافی نیست این کافی نیست

خونش یخ زده و از ترس  لخته شده بود

زانوانش للرزیده و شب از پا در امده بود

در لحظه حقیقت دستانش سست شده بود

گام هایش متزلزل شده بود

یک دنیا یک روح

زمان میگذرد رود می غلتد

و او با رود از عشق گمشده و ایثار میگوید

و پاسخ های خاموشی میشنود که خواهش را بر می اشوبند

و تیره گل الود به دریای چرب میریزند

اشارتی شوم از انچه باید روی دهد

بادی بی پایان از درون این شب می وزد

و خاکی در چشمانم میریزد که کورم میکند

و سکوتی است که بس رساتر از کلمات سخن میگوید

از پیمانهای شکسته می گوید.

Sorrow

The sweet smell of a great sorrow lies over the land
Plumes of smoke rise and merge into the leaden sky
A man lies and dreams of green fields and rivers
But awakes to a morning with no reason for waking

He's haunted by the memory of a lost paradise
In his youth or a dream, he can't be precise
He's chained forever to a world that's departed
It's not enough, it's not enough

His blood has frozen & curdled with fright
His knees have trembled & given way in the night
His hand has weakened at the moment of truth
His step has faltered

One world, one soul
Time pass, the river rolls

It's not enough it's not enough
His hand has faltered
.... .... ......

And he talks to the river of lost love and dedication
And silent replies that swirl invitation
Flow dark and troubled to an oily sea
A grim intimation of what is to be

There's an unceasing wind that blows through this night
And there's dust in my eyes, that blinds my sight
And silence that speaks so much louder that words
Of promises broken

برای دانلود اهنگ اینجا را کلیک کنید.

راجر واترز آدم رو له میکنه؛ وقتی که میگه ریمیمبر دِ فلاورز دَت آی سِنت٬ وقتی که داد میزنه دونت لیو می نَو ..
دیدی آروم نشستی و میلیونها مایل از همه چیز دوری٬ یه هو .. خیلی یه هو٬ به آرومی یه پلک زدن طولانی تمام میلیونها مایل رو برمیگیردی و تو متن یه حادثه قرار میگیری؟
دیدی یه هو حس میکنی اتفاقی که داره میفته رو؟ دیدی یه هو روبرو میشی با اتفاقی که سنگینیش روی تو حتی اجازه‌نمیداد دردش رو حس کنی ؟ مثل سنگینی انگشتی که روی یه زخم میذاری و درد رو میپوشونه ٬ نه چون دردی نیست ٬ چون سنگینی انگشت از عمق درد بیشتره ... این فال گرفتنه .. این آهنگه ... این وین‌امپ لعنتی. یادمه همه چیز با همین وین‌امپ شروع شد ... تفریباً همه چیز. هممم .. میگفتم ... دیوید گیلمور هم آدم رو له میکنه. بدون اینکه بدونه چی میگه میگه گودبای بلو اسکای و بعد میره رو امپتی اسپیسز ٬ و من با خودم فکر میکنم همه چیز از یه فید‌اوت همه چیز شروع شد با یه نمودار عیجیب و غریب تو یه زمستون سرد که خواب رو از شب و روز آدم‌ها میدزدید ...

هر چی  میرم جلوتر باز میرسم به سید برت

از Echose هم رد شدیم و باز هم سید برت

Doctor Doctor what is wrong with me
This supermarket life is getting long
What is the heart life of a colour TV
What is the shelf life of a teenage queen
Ooh western woman
Ooh western girl
News hound sniffs the air
When Jessica Hahn goes down
He latches on to that symbol
Of detachment
Attracted by the peeling away of feeling
The Celebrity of the abused shell the belle
Ooh western woman
Ooh western girl
And the children on Melrose
Strut their stuff
Is absolute zero cold enough
And out in the valley warm and clean
The little ones sit by their TV screens
No thoughts to think
No tears to cry
All sucked dry
Down to the the very last breath
Bartender what is wrong with me
Why am I so out of breath
The captain said excuse me ma'am
This species has amused itself to death
Amused itself to death
Amused itself to death
We watched the tragedy unfold
We did as we were told
We bought and sold
It was the greatest show on earth
But then it was over
We oohed and aahed
We drove our racing cars
We ate our last few jars of caviar
And somewhere out there in the stars
A keen-eyed look-out
Spied a flickering light
Our last hurrah
And when they found our shadows
Grouped 'round the TV sets
They ran down every lead
They repeated every test
They checked out all the data on their lists
And then the alien anthropologists
Admitted they were still perplexed
But on eliminating every other reason
For our sad demise
They logged they only explanation left
This species has amused itself to death
No tears to cry
No feelings left
This species has amused itself to death
Amused itself to death

***

هی دکتر!

 هی دکتر به نظرت چه بلائی سرم اومده؟

این زندگی سوپرمارکتی، خیلی طولانی شده.

واقعا فلسفه وجودی یه تلویزیون رنگی چیه؟

اوج زندگی یه ملکه زیبائی چطور؟

آه ! ای  زن مغربی...

آه! ای دختر مغربی...

اون یارو داشت مثل سگ شکاری، فضا رو بو می کشید،

وقتیکه "جسیکا هان" از پله ها پائین می اومد.

مرد دستش رو محکم روی شلوارش فشار می داد.

آلتش داشت پوست می انداخت و

اون در رویای تجاوز کردن به یه زن زیبای مشهور، می سوخت.

آه ! ای زن مغربی...

آه! ای دختر مغربی...

 بچه های "گدا- گشنه" محله  "مل روز" چپیده بودن توی خرت و پرتهاشون،

به نظرت، سرمای صفر درجه برای کشتنشون کافیه؟

اما اونورتر

توی  پاکیزگی تهوع آور خیابون اصلی،

گرم و نرم

یکی از اون کوچولوها میخ شده بود پای تلویزیون.

نه فکری برای اندیشیدن،

نه اشکی برای ریختن،

تمام صفحه تلویزیون رو داشت خشک خشک می مکید.

همه شو پائین میکشید برای نفس آخرش.

هی ساقی!

هی  اونی که پشت بار خودت نشستی و داری مشروب من رو پر میکنی،

تو بگو به نظرت چه بلائی سرم اومده؟

کاپیتان گفت: "ببخشید مادام،این گونه ای که مشاهده میکنید، دارای این توانائی هست که خودش رو تا لحظه مرگ سرگرم کنه."

سرگرم شدن تا مرگ ...

ما تجلی تراژدی رو تماشا میکردیم.

ما همونطور که راجع بهش حرف میزدیم اون رو عمل میکردیم.

ما می خریدیم و می فروختیم.

این بزرگترین نمایش روی زمین بود.

اما ...

وقتی که همه چی تموم شد،

ما داشتیم سرفه می کردیم.

ما داشتیم داد میزدیم.

ما داشتیم ماشین مسابقه مون رو میروندیم.

ما داشتیم آخرین کنسرو خاویارمون رو کوفت میکردیم.

اما یه جای دیگه،

اون بیرون توی ستاره ها،

یکی با چشمهای بادومی و شاخکهایی روی سرش،

داشت ما رو می پائید.

اون "جاسوس فضائی" داشت کورسوی نوری رو دریافت می کرد که...

احتمالا آخرین هورا کشیدن ما بود.

بعدش که ما خفه خون گرفتیم.

اونها سایه ما رو پیدا کردن

 وقتی که تلویزیونها همه برفکی شدن

اونها تمام رهبرانشون رو پائین فرستادن.

 تمام تستهاشون رو تکرار کردن.

همه داده های توی لیستهاشون رو چک کردن.

و سپس

متخصصان "انسان شناسی" شون،

پذیرفتن که هنوزمبهوت موندن.

اونها با حذف تمام دلایل رد شده دیگه

برای مرگ تاسف بار نوع بشر،

تنها توضیح باقیمونده رو اعلام کردن:

" این گونه،  خودش رو تا سرحد مرگ سرگرم کرد."

نه اشکی برای گریه مونده،

و نه حتی احساسی .

" این گونه،  خودش رو تا سرحد مرگ سرگرم کرده."

تا سرحد مرگ...

برای دانلود روی این کلیک کنید.